აკროპოლისი

ათენიშ აკროპოლისი

აკროპოლისი (ბერძ. ἀκρόπολις > ἀκρόs — ჟინი, πολις polis — ჯიხა) ჯვეში ბერძენული ნოღაშ არძოშე მაღალი დო გომანგარაფილი ნორთი, თ. გ. ჟინი ნოღა. ნოღაშ რელიგიური დო პოლიტიკური ცენტრი. აკროპოლისი რდჷ მაართანი დოხორინელი აბანი. თიშ გოხ იკიდუდჷ ნორკებო თხილერი თ. გ. გიმენი ნოღა. აკროპოლისი წჷმმარინუანდჷ ჯიხაზურგას, ნამუსჷთ ლჷმალაშ ბორჯის დუც მჷკმაფორუანდჷ ნოღაშ მახორობა. თაქ ნოღაშ მათხილე ღორონთეფიშ ჯოხოშა ოხვამეეფც ეთმიოგანდეს. აკროპოლისეფიშ აკნაცჷმეფც (მიკენიშ, ათენიშ, არგოსიშ დო შხვა) ნაძირეფი რე მატერიალური კულტურული მიარე ქილინჯი. გჷშაკერძაფილო ეიოშანალიე ათენიშ აკროპოლისიშ არქიტექტურული დო ნოჭახნაკუშ სათოლიო მინუშეფი (დოხოლაფირო ჯვ. წ. V ოშწანურა), ნამუეფუშ დიდი ნორთი მილაძჷ ბრიტანეთიშ მუზეუმც. ათენიშ აკროპოლისის დორსხუაფილი რე არქეოლოგიური ნაკრძალი დო მუზეუმი.

აკროპოლისი — მარგალურო დინოხჯიხა, ჟინჯიხა, ჟინინოღა — უღუდეს ჯვეში ქორთული ნოღეფსჷთ: მცხეთას, ქართის, ქუთეშის, არქეოპოლისის, ანაკოფიას, ვანს დო თ. უ. ბერძენი ისტორიკოსი დიონ კასიოს კოკეინი (155 ვარა 164-229) დუდიშ „რომიშ ისტორიას“ აკროპოლისო იშინუანც მცხეთაშ დინოხჯიხას (ჟინჯიხას), თინა მითხობელანა, ნამდა ჯვ. წ. 65 წანას რომლეფიშ მანჯღვერი გნეუს პომპეუსიქ იბერიაშა გემშეჭკირჷ დო ქჷმიოჭირინუ აკროპოლისშახ. მცხეთაშ თე ნორთის არმაზციხე ჯოხოდჷ.

აკროპოლისის მუჭოთ წესინ, ირო გედგჷდ ნოღაშ მათხილე ღორონთიშ ოხვამე. არძოშე უმოსო ჩინებულიე ათენიშ აკროპოლისი, ნამუთ მიშაღალირიე საგებიო მონძეობაშ ქილინჯეფიშ ერკებულშა.