ცელულოზა

ცელულოზა (ფრ. cellulose ლათ. cellula-შე «უჯრედი, უჯრედისი») — უჯრედისი [С6Н7О2(OH)3]n, პოლისაქარიდი; მაფალუშური უჯრედიშ დანცხიშ ჯინჯიერი აკმადგინალი ნორთი, ნამუთ სინტკიცესი დო ელასტიკურაფას არძენს მაფალუშ შილეფი. ცელულოზა არძაშე უმოს ფაჩილი ბიოპოლიმერიე. მაგ: ბამბეშ თასიშ ბოჭკოეფს 95-98% ცელულოზა რე, ლეფონიშ მაფალუეფიშ ღერიეფც 60-90 %, მერქანც— 40 %, წვანე ფურცელეფც, ოდიარეფც — 10-25%. ცელულოზა ნაძირიეფუ რე თაშნეშიშე ნამთინე უდაბალაშ უხერხემალე ცხოველს. ორგანიზმიშ ნიფთუანობეფიშ თირუაშა ცელულოზას დახე ვა უღუ ნორთი. ცელულოზა ჩე ბოჭკოვანი მოღე რე (40-50 მმ-დე სიგინძაშ), სიბერჯეკე 1520-1540 კგ|მ³, წყარსი დო ორგანული გუმანწყუმალეფც ვენწყუმუ. ცელულოზაშ მაკრომოლეკულა D-გლუკოზაშ რულეეფშე რე აკნადგინა. ცელულოზაშ ნაწარმეფი (მაგ: აცეტილცელულოზა, ნიტროცელულოზა დო შხვა.) შანულამი ტექნიკური პროდუქტეფიე. ცელულოზაშე ხაზირანა ქარღადის, აფსკეფს (ცელოფანიშ პარკეფს), პლასტმასეფც დო ლაქეფს. ცელულოზაშ ორთაშობური და ხელობური ბოჭკოეფც ფართას ირინუანა საფეიქრო რეწუას.

ლიტერატურა

• ქორთული სხუნუეფიშ ენციკლოპედია, ტ. 11, ხს. 192, ქთ., 1987 წანა.