ფეისალი (საუდიშ არაბეთი)
| ფეისალი فيصل بن عبد العزيز آل سعود | ||
ფეისალი 1945 წანას | ||
| საუდიშ არაბეთიშ მაფა | ||
|---|---|---|
| პოსტის გერინაშ ბორჯი | ||
| 2 გერგობათუთა, 1964 – 25 მელახი, 1975 | ||
| წიმოხონი | საუდი | |
| მონძე | ხალიდი | |
| დუნაბადი | 14 პირელი, 1906 ერ-რიადი, საუდიშ არაბეთი | |
| ნაღურა | 25 მელახი, 1975 (68 წანერი) ერ-რიადი, საუდიშ არაბეთი | |
| ღურაშ ბაძაძი | ჸვილუა | |
| ნთხორუ აბანი | ელ-უდიშ სასაფლა | |
| მენოღალობა | ||
| მუმა | აბდულ აზიზ იბნ საუდი | |
| ნანა | ტურფა ბინტ აბდულაჰ ალ-შეიხი | |
| საქვარუა | პოლიტიკოსი, დიპლომატი | |
| რელიგია | სუნიზმი | |
| ხეშმოჭარუა | ||
ფეისალ ბინ აბდულაზიზ ალ საუდი (არაბ. فيصل بن عبد العزيز آل سعود, დ. 14 პირელი, 1906 — ღ. 25 მელახი, 1975) — საუდიშ არაბეთიშ მაფა 1964-1975 წანეფს, საუდეფიშ დინასტიაშ წჷმმარინაფალი. ფეისალი რდჷ თეხანური საუდიშ არაბეთიშ დუმარსხუაფალიშ აბდულ აზიზ იბნ საუდიშ მასუმა ქომოლსქუა.
მუამუშიშ მართუალაშ ბორჯის უკინებუდჷ შხვადოშხვა შამულამი პოსტეფი: 1930-1960 წანეფს რდჷ გალენური საქვარეფიშ მინისტრი, 1954-1960 დო 1962-1975 წანეფს პრემიერ-მინისტრი. მუამუშიშ ღურაშ უკულ, ომაფე ხვისტაშა ეშართჷ ფეისალიშ ჯიმაქ, საუდიქ, მარა 1964 წანას საუდიქ გეგნოდირთჷ დო ხვისტა ფეისალს დუთმუ. მართუალაშ გოძვენას, ფეისალქ წიმიჭყჷ ქიანაშ მოდერნიზაციაშ პოლიტიკა. თიშ ხეშულობა იხასიათებუდჷ პანისლამიზმით, ანტი-კომუნიზმით დო პრო-პალესტინიზმით. ფეისალი თაშნეშე ოცადუდჷ ოშურიელე პიჯეფიშ გოლინაშ დოდაღარაფას. 1973 წანას, ფეისალიშ მანჯღვერალათ გჷმიცხადჷ ნავთობიშ ემბარგოქ ჸეთი ქიანეფიშ სააწმარენჯოთ, ნამუეფქჷთ ხუჯი დუკინეს ისრაელს იომ-ქიფურიშ ლჷმაშ მიმალობას. ემბარგოქ, მოსოფელიშ მასშტაბით შანულამი ონავთობე კრიზისი გიმიჭანუ.
ფეისალიშ მართუალათ საუდიშ არაბეთიქ შანულამი სტაბილურობას მიოჭირინუ. თიში ხეშულობა მენოღალეეფს შქას პოპულარობათ სარგებელენდჷ. 1975 წანაშ 25 მელახის, მაფა ფეისალი დოჸვილჷ თიში ჯიმასქუაქ ფეისალ ბინ მუსაიდიქ.[1]
- ↑ “Faisal ibn Musaid Al Saud.” Encyclopaedia Britannica.