ოსეფი

ვიკიპედია ხასჷლაშე
გეგნორთი: ნავიგაცია, გორუა

ოსეფი (დორხველი ჯოხობუ ირონი, ორუმეშ ოსეთიშ ბჟადალუს დიგორონი), ერი კავკაციას. ედომუშამი მუდანობა 700 ანთასი, თინეფ შქას 445,3 ანთასი ოხორანს რუსეთიშ ფედერაციაშ ორუმეშ ოსეთიშ რესპუბლიკას (2002 ეჭარუაშ მიკოჯინათ).

იჩიებუნა ოსურ ნინაშა, მუთ აკიდგუმალუაფუ ირონული დო დიგორული დიალექტეფიშე დო ორველჷ ინდოევროპულ ნინეფიშ ფანიას ირანულ ნინეფიშ ოორუე-ელახ ბუნას. ოსეფიშ რუსული დო ევროპული ჯოხო ქორთული „ოსიშე“ („ოვსი“) მოურს.

ოსი კათაშ ფორმირაფაქ ჯვ. წ. VIII-IX ოშწანურეფიშე ქჷდიჭყჷ, მუჟამსჷთ კავკაციას გიმორჩქინდუ სკვითურ-სარმატულ-ალანური ტომეფიქ, ნამუეფით აკიზგუმონჯეს კავკაციაშ აბორიგენურ მახორობაწკჷმა დო მოხვადჷ მუნეფიშ ნინობრივ ასიმილაციაქ.

X-XIII ოშწანურეფს ოორუე კავკაციაშ ცენტრალურ ნორთის გიჭყუ ოსეფიშ ძალიერ ფეოდალურ სახენწჷფოქ. XIII-XIV ოშწანურეფს თათარ-მონღოლეფიში დო თემურლენგიშ მუშაცჷმეფიშ გეშა რზენიშ მახორობაქ კავკაციონიშ ქჷნდჷრიშ ლეხერეფს გინორთუ დო მოხვადჷ თაგაურიშ, ქურთათიშ, ალაგირიშ დო დიგორიშ ჯარალუეფიშ ფორმირაფაქ. თიმ ჟამეფს დიჭყჷ ოსეფიშ დაკვიდრებაქ კავკაციონიშ ობჟათე კართეეფს დო გაგშერთჷ ოსი კათაშ ობჟათე ნოჸელაქ. ოსეფი ომორილჷდეს ქართლიშ ომაფე ხეშუულობას დო ზოხო სათარო ჸუდეეფს.

VI ოშწანურეფშენ ოსეფის გიფაჩჷ ქირსიანობაქ, XVII-XVIII ოშწანურეფს ოსეფიშ ციკა ნორთიქ ისლამი ქიმიღჷ. ოსეფიშ ჯინჯიერი საქვარი რდჷ დიხაშმოქმენდალა დო მეორინჯეობა, მეთხოზჷდეს ჯინორუას დო მესკალეობას. გოვითარაფილი რდჷ ჯას დო ძვალს ეშაკვათუა, ლითონიშ მხატვრული დამუშება, ქარგუა დო შხვა. გიჭყეს დიდრული ხალხური სიტყვიერება, გჷშაკერძაფილო ნიშულამი რე ოსური ნართეფიშ გერგეზული ეპოსი.

[რედაქტირაფა] ფოტოგალერეა

[რედაქტირაფა] ლიტერატურა

Ingush leaders consider the village of Angusht, located in a disputed area, to be the 'grandfatherland of the Ingush1; and Ossetian intellectuals have developed a thesis about the Alans, the cultural predecessors of the Ossetians, whose 'bones are scattered throughout the Northern Caucasus'.5 Little is known about the Alan archcological cultural complex, and its legacies could be shared by many local indigenous groups. Even a traditional Russian physical anthropological effort to link archeological cultures and cranial materials with contemporary populations of the area has been inconclusive; the historical roots of the Osscts are debatable, and their cultural (quite heterogeneous) profile seems to have developed as the result of fairly recent migrations and interactions (Alcxeev, 1974; Gerasimova, 1994; Volkova, 1974). This, however, has not prevented Ossetian intellectuals from inventing an elaborate myth about 'their ancient predecessors', nor local authorities from adding a new word to the title of the North Ossetia republic-'Alania'. For the first national holiday (after the new Constitution was ratified), local choreographers designed women's costumes and staged dances of the mythical 'Amazons' who were to have lived in ancient Alania. In December 1994, during my stay in Vladikavkaz for negotiations with the Chechens, I visited a few local booksellers and was amazed to see how powerfully and attractively a fresh version of the history of the Ossetian nation was presented. A massive volume entitled Ossetia and Ossetians, with an introduction written by the local President Galazov, began with a chapter on Scythian, Sarmatian. and Alanian cultures and concluded with a chapter entitled 'The Ingush Aggression against Ossetia' (Chelekhsaty, 1994). Also on sale were more popular brochures written for the general public, presenting the Ossetian background of Jesus and of the Emperor Frederick Barbarossa. It is not megalomaniacs who write these texts: they were by local intellectuals with scholarly degrees (Khamitsev and Balayev, 1992).

  • Шнирельман, Война памяти, стр. 471-472:

Осетинский народ сформировался из смешения прищлых из евразийских степей ираноязычных аланских групп с местными горными обитателями Центрального Кавказа" Археологически первые известны по поселениям и могильникам предгорий Северного Кавказа эпохи раннего средневековья, а вторые представлены кобанской культурой эпох позднего бронзового и раннего железного века. В X в. аланам удалось создать свое государство, которое в домонгольский период было самым сильным на Северном Кавказе. Однако, потерпев сокрушительное поражение от монголов, аланы вынуждены были окончательно покинуть свои равнинные и предгорные земли и искать убежище в горных ущельях. Именно тогда происходило их особенно интенсивное смешение с горными обитателями, что и привело к формированию осетинского народа. Кроме того, в ходе массового переселения, вызванного монгольским завоеванием, отдельные группы алан начали пересекать Кавказский хребет и проникать в Закавказье. Часть из них впоследствии там осела, и это привело к возникновению южных осетин как особой группы осетинского народа (Абаев, 1967; Черджиев, 1967; Кузнецов, 1975; 1989; 1992).

Таковы самые общие представления о происхождении осетин, формировании территории их обитания и появлении [472] южных осетин в Закавказье. Между тем, стремление к выявлению более детальной картины порождает у ученых бурные споры, ибо многие существенные моменты и до сих пор остаются неясными: каково соотношение аланского и местного наследия в языке и культуре осетин; сколько раз и в каких обстоятельствах аланы пытались осваивать горные районы Кавказа; когда они стали устраивать постоянные поселки в Северной Грузии и кто там жил до их прихода? Даже идентификация археологических материалов эпохи раннего средневековья из центральных районов Кавказа встречает большие трудности, и археологи нередко расходятся во мнениях по поводу отнесения тех или иных находок именно к аланам. Нет и полной ясности относительно того, можно ли считать алан компактной культурно-языковой группой со своими яркими признаками или следует говорить о гетерогенной племенной общности, включавшей самые разные по происхождению компоненты. Эти и многие другие увлекательные вопросы, связанные с аланами и их неординарной судьбой, десятилетиями обсуждаются специалистами. И острый спор о том, какому компоненту отдавать приоритет в этногенезе осетин , так и остается нерешенным (см., напр., Абаев, 1967; Крупное, 1967; Гаглойти, 1966а. С. 41-47; Техов, 1995; Кузнецов, 1989; 1994; 1996; Калоев, 2001. С. 45-51).

გორილ რე "http://xmf.wikipedia.org/w/index.php?title=ოსეფი&oldid=37068"-იშე
პერსონალური ხეჭკუდეფი
ჯოხოეფიშ ოფირჩა

ვარიანტეფი
მოქმედალეფი
ნავიგაცია
ინსტრუმენტეფი
შხვა ნინეფს