ეგრისიშ ჯარალუა

ვიკიპედია-შე
Jump to navigation Jump to search

ეგრისიშ ჯარალუა — აკიკათჷ ბიზანტიარი ნჯღვერეფიშ მარტინეშ, ბესაშ დო რუსტიკეშ ხეშე ეგრისიშ მაფაშ გუბაზ II-შ ვათანძარულო ჸვილუაშ გეშა (ეგრისიშ დიდი ლჷმა). ჯარალუას ქიანაშ პოლიტიკური ორიენტაციშ ოკითხური გჷნმოჭყორდუდჷ. ეგრისიშ ჟინოსქუალეფიშ ართი ბუნა, ნამუსუთ აიეტი დუდენდჷნ, თხულენდჷ ბიზანტიაწკჷმა რსხუშ მეჭყვიდუას დო ირანიშ განშა გჷნულას; მაჟირა — ფარტაზიშ ბუნა, ირანწკჷმა რსხუს ვა უხუჯანდჷ დო ოხვილურო კოროცხუნდჷ იმპერატორ იუსტინიანე I-შა მოუთხუდესკონ გუბაზიშ მაჸვილარეფიშ კონწარო სარჯუა დო ეგრისიშ მაფათ გუბაზიშ უკულაში ჯიმაშ წათეშ დორინაფა. კონწარი სხუნუაშ უკული მაჟჷრა არზიქ გიმორძგჷ დო ჯარალუაქ გაგჷშაგორჷ ჟინოსქუალეფიშ დეპუტაცია კონსტანტინეპოლშა ოჯღონალო. იუსტინიანე I აძულებურქ იჸუ დოუბაღინუაფუდჷკო ეგრისალეფიშ მოთხუალან. ისტორიკოსი აგათია სქოლასტიკოსიქ მუკომჩვის ეგრისიშ ჯარალუას აიეტიშ დო ფარტაზიშ ზიტყვეფიშ ტექსტი.

აიეტი ადასურენდჷ გუბაზიშ ჸვილუა ხვალე დაჭყაფუ რე დო რომალეფს ჩქინი მოსპუალა აფუნანია ლამებური, ოდო სპარსალეფი უმოსო ონდებელეფი რენანია.

ვიკიციტატა
„მედინჷ კოლხეფიშ ჯვეში დიდებაქ, - ამუდღარშე ჩქი შხვეფშა ვა მაპატჷნენა ... ჩქი თე უბადოქიმინჯალა უთოლჸუჯეთ ქოდიბტუათჷნ, რომალეფი შურო ვა ჩემერცხიებუნა დო ხოლო უმოსო გუმაბახენა ჩქინი უდუდობაშ ჭყოლოფათ. მუ რაგადი ოკო რომალეფი თინეფს უმოსი ნირგათ ორყუნა მით მუნეფს დოჸუნსჷნ დო რჩქვანელობურო ჟილეშე თუდო უჯინენა თინეფს, მით მუნეფს ოინალუნ ... მა მოკო ნამუდა კოლხეთიშ ომაფეს უღუდას მუში ჯვეში დიდება, ნამუდა თინა ვა გიახვილუდას შხვაშ თურეფიშ მოხვარას გალეშე, დო ლჷმაშ ბორჯის დო თინჩალაშ ბორჯისჷთ თინა მუში ნძალას გეპონუდასჷნ. მარა მუჟამც ჩქი ჟამეფიშ გინნახვამილეფიშ გეშა ვარა ჭარაშე ოჭიშიშ რთინაფაშ ჭყოლოფათ ვარა ჟირხოლო ზეკიშ ჭყოლოფათ თეშ დებდაღარით, ნამუდა შხვაში მოინალეფო გჷნიბრთითინ, ხოლო ქოუჯგჷ თინეფიშ თუდო ვორდათ მისჷთ ჩქინო უმოსი ჯგირი ოკონ, მით უგნურთაფუო მეჸუნს მაჸალურ გენწყილობას მუშიანეფწკჷმა დო მორსხუეფწკჷმან.“

ფარტაზი ალმუჩანდჷ, ოქიანე საქვარიშ გურშენ გუჭყოლიდუაფუდესკო თე ჯაბი დო წყინი დო გაღაშ ნძალათ არძოშე უჯგუში შარა გეგშუგორუდესკონ.

ვიკიციტატა
„გუბაზ მაფაშ ჸვილუა სტრატეგეფიშ დუდი რე დო აქ კეისარი მუთუნი შქას ვა რე. რომალეფიშ განშა ულა იშენით უმოსი მოხუჯური რე, თიშენი, ნამუდა სპარსალეფი დღას ვა მუხუჯანა თის, ნამუდა ჩქი შხვადოშხვა რწუმება მიღუნან. მენდიშწულას დო ღიაბეფიშ პოპორუას ვა ევაჸუნათ ოკო დო ჭკორეფცალო ვა გჷნიფრთათ ოკონ, ვარინ ოკო ევიფშათ კოლხიშ დუდიშალაშ ზალამით, ქომოლურო ოკო გეგნიბღათ უბედურობა დო ვა ფქიმინათ მუთუნინერი უჭარაფუ დო კინოხონეფიშ წესეფიშ წუმაჸონაფალი. ქჷვოგინაფუათ კეისარს, მუქჷთ მოხვადჷნ დო ქობძირათ, მუ გამას მუჩანან, დო ჩქინი ნასამართი მოთხუალაქ ვარაფილქ ქიჸუ-და, თიწკჷმა ქიფივრქათ სპარსალეფწკჷმა რსხუშე.“

თე გჷშულეფი ქორთული ორატორული ხელუანობაშ უჯვეშაში მინუშო იკოროცხუ.

ლიტერატურა[რედაქტირაფა | წყუშ რედაქტირაფა]

  • კანდელაკი ნ., ქართული მჭევრმეტყველება, ტ. 1, თბ., 1975;
  • ჯავახიშვილი ივ., ქართველი ერის ისტორია, წგნ., 1, თბ., 1960;
  • ლომოური ნ., ქსე, ტ. 4, გვ. 26, თბ., 1979