შირაზი (სპარს. شیراز [ʃiːˈrɒːz] (ინფ.)) — ნოღა ირანიშ ობჟათეშე, ფარსიშ პროვინციაშ ადმინიატრაციული ცენტრი, ქიანას მაამშვა ნოღა რე მახორობაშ მუდანობათ: 2016 წანას, ნოღას ოხორანდჷ 1 565 572 ადამიერი. შირაზი იდვალუაფჷ მორჩილი წყარმალუ ჰოშკიშ ლეხერს, ზაგროსიშ გვალას, ზუღაშ დონეშე 1500 მეტრიშე უმოა სიმაღალას. ნოღაშ ბჟადალშე იდვალუაფჷ გვალა დერაკი, ოორუეშე — ბამუს, საბზპუსანიშ, ჩეჰელ მაგამიშ დო ბაბაკუჰიშ გვალეფი. ნოღა დო თიში გოხოლუა დორთილი რე 9 რაიონო, ართამ ფართობით 1286 კმ².
ნოღაშ პირველი შინუა (თირაზისი) ორხველჷ ჯვ. წ. 2000 წანაშ დაჭყაფუს. შირაზიშე 60 კილომეტრიშ მეძენას იდვალუაფჷ აქემენიანეფიშ სპარსეთიშ პირველ იმპერიაშ უჯვეშაში ნანანოღაშ — პერსეპოლიშ აკნაცჷმეფი.
სპარსეთიშ ნანანოღა 1766—1791 წანეფა (ზენდეფიშ პატჷნალაშის).
შირაზი ჩინებული რე მუჭოთ პოეტეფიშ, პეულეფიშ დო ღვინიშ ნოღა. თენა რე ირანიშ შქაოშწანურეფიშ კულტურაშ ჩინებული მოღალეეფიშ პლეადაშ ოდაბადე, თინეფს შქას რე: ჰაფიზი, საადი დო შხვ. 1979 წანას რევოლუციაშახ — მეღვინალაშ უშხუაში ცენტრი რდჷ. ნოღა ასეშო — ნაფთობიშ დო ელექტეონული ხერეჭუაშ, თაშნეშე ტურიზმიშ ცენტრი რე. შირაზი ჯოხოგოლაფირი რე მუში ელაზჷმაფათ ლიბუ კლიმატით დო შოშეეფს სიწვანეშ სიბრელეთ.
