ყვირილა
იერსახე
ყვირილა | |
|---|---|
წყარმალუ ყვირილა საჩხერეწკჷმა | |
| დოხასიათაფა | |
| სიგჷრძა | 140 კმ |
| ღანჩოშ ფართობი | 3630 კმ² |
| წყარიშ ნადუ | |
| ოდუდე | რაჭაშ ქჷნდჷრი |
| ინაკათუ | რიონი |
| ნოღეფი | საჩხერე, ჭიათურა, ზესტაფონი. |
ყვირილა — წყარმალუ ბჟადალ საქორთუოს, რიონიშ კვარჩხანი ნადუ. ოდუდეს ეთმოჭოფუნს რაჭაშ ქჷნდჷრს, ძირულაშ აკაკათაფუწკჷმა ლეხერს მითმეურს, უკული — რზენს. წყარმალუშ სიგჷრძა 140 კმ. რე, ღანჩოშ ფართობი 3630 კმ², წყარიშ ოშქაშე ხარჯი — 61 კუბ.მ/წმ ზესტაფონწკჷმა, 90 კუბ.მ/წმ — აკაკათაფუწკჷმა. ჯინჯიერო ეთმიჯუმუაფუ ჭვემაშ წყარეფით. ყვირილაშ ღანჩოს იდვალუაფუ ჭიათურაშ მანგანუმიშ ობადაშეეფი. თიშ ოძგალეს გოშენებული რე ნოღეფი — საჩხერე, ჭიათურა, ზესტაფონი.
ვახუშტი ბაგრატიონი წყმ. ყვირილაშ გეშა ჭარუნს:
„გულოვანთას აღმოსავალ-სამჴრით, მცირეს მთას იქით, არს წონა, ადგილი გარმოხუეული მთებითა და შინაგან ვაკე. აქ არს მცირე ტბა. ამას გამოსდის ყვირილა და მიდის, ვითარცა აღვსწერეთ“ |
ლიტერატურა
[რედაქტირაფა | წყუშ რედაქტირაფა]- ქართლის ცხოვრება. ტომი IV. ბატონიშვილი ვახუშტი.აღწერა სამეფოსა საქორთუოსა. გვ. 767. სახელმწიფო გამომცემლობა „საბჭოთა საქორთუო“. თბილისი 1973.
რესურსეფი ინტერნეტის
[რედაქტირაფა | წყუშ რედაქტირაფა]ყვირილა დიდ სხუნუეფიშ ენციკლოპედიას[ღურელი რსხილი]