ვიოლინო
ვიოლინო რე ხემამი-სიმეფამი მიოგამალი. თინა არძოშე ჭიჭე დოჭიფეხონარამიე ხემამი ინსტრუმენტეფც. აკმოდირთუ ოთხი სიმიშე. ვიოლინო უჯვეშაში მიოგამალიე. თინა დიდი ხანიშ აშაბანც ივითარებაფუაფუდ. ხვალე მა-17, მა-18 ოშწანურეფც ოეკონიეთ იჸონდინჷ ვიოლინოშ საუჯგუშო ართმურთეფქ. თე ბორჯის იტალიაშ ნოღეფც ბრეშას დო კრემონას ვიოლინოეფც ორთუდეს თიშნერი დიდორსანტეფი, მუნერეფით ორდეს: ამატი, სტრადივარიუსი, გვარნერი დო მაჯინი.თინეფიშით ღოლამირი მიოგამალეფი ამდღარშახ საუჯგუშოთიე მერჩქინელი ედომშამი საგებიოს.
ვიოლინოს 4 სიმი უღუ. თოთკაკალია სიმს მუში ჯოხო უღუ: სოლ, რე, ლა, მი.
ვიოლინო ზჷმათ შხვადოშხვანერიე: ჭიჭე ზჷმაშ ობაღანე ვიოლინო „გვერდიე“, „სუმი ნანთხალიე“, მა-18 ოშწანურას ორდჷ ძალამი ჭიჭე ვიოლინო,თის ჯოხოდ „პოშეტა“. თინა ქურთუკიშ ჯიბესჷთ ალენტირედჷ. საქორთუოს ვიოლინოქ მაართაშ მიშეღეს 1841 წანას. საქორთუოს ბრელი ჯოხოგოლაფირი მევიოლინე ჸუნც: ანდრია ყარაშვილი (პირველი ქორთუ მევიოლინე), ლუარსაბ იაშვილი, ლეო შიუკაშვილი დო თინეფიშ ენარდეფი:მარინე იაშვილი, ლიანა ისაკაძე დო შხვეფი.
დინორე |
[რედაქტირაფა] ჯოხოშინელი (ვირტუოზი) მევიოლინეეფი
- არქანჯელო კორელი
- ანტონიო ვივალდი
- ჯუზეპე ტარტინი
- ჟან-მარი ლეკლერი
- ნიკოლო პაგანინი
- ლუდვიგ შპორი
- ლეონიდ კოგანი
- იაშა ხეფეცი
- ოლე ბული
- ალესანდრო როლა
- შლომო მინცი
- იცხაკ პერლმანი
[რედაქტირაფა] ინტერესუანი ფაქტეფი
- XVII ოშწანურაშ 60–ამ წანეფც ქართალეფშო ვიოლინო უკვეჩინებული რდჷ, თე ინსტრუმენტის მუში ნახანდის ჟან შარდენი მითმიშინუანც.[1]
[რედაქტირაფა] ქოძირით თაშნეშე
[რედაქტირაფა] სქოლიო
- ↑ ქართიშ ისტორია, ტ. 1, მეცნიერება, 1990, ხასჷლა. 444