აფხაზეფი

ვიკიპედია-შე
Jump to navigation Jump to search
აფხაზური მახორობა კავკაციაშ რეგიონიშ ქიანეფს (2003)[ოხვილუ წყუშ მეწურაფას]

აფხაზეფი (აფხ. аҧсуаа, აფსუა) — ოორუე-ბჟადალ საქორთუოს, აფხაზეთიშ ისტორიულ რეგიონს მახორუ აბორიგენული მახორობა. რაგადანა აფხაზურ ნინაშა. 1989 წანაშ ეჭარუათ, საქორთუოს 95,9 ვითოში აფხაზი ოხორანდჷ, აფხაზეთის ასსრ-ს — 93,3 ვითოში, ედომუშამო სხუნუეფიშ რსხუს - 105 ვითოში.

აფხაზეფი ეთნიკურო ომოჯგირჷნა ოორუეკავკაციური წჷმოულობაშ ადიღეფს დო უბიხეფს. თეშ მოხ, აფხაზეფს კულტურულ დო საჸოფარინე მუშობურობეფს უმოსი საართო უღჷნა ქორთუეფწკჷმა. თინეფწკჷმა ოშწანურეფიშ გოძვენას ართობურ წორორინაქ დო მეჭედელ ურთიართობაქ გოლინა იღვენუ მუჭოთ ნინაშა, თეშ აფხაზეფიშ ანთროპოლოგიაშა ხოლო.

ლიტერატურა[რედაქტირაფა | წყუშ რედაქტირაფა]

  • მარიამ ლორთქიფანიძე, აფხაზები და აფხაზეთი, თბილისი, 1990
  • გერონტი გასვიანი, აფხაზეთი: ძველი და ახალი აფხაზები, თბილისი, 1998
  • გერონტი გასვიანი, ქართველი მეცნიერები პავლე ინგოროყვას შეხედულებებზე აფხაზეთისა და აფხაზების შესახებ, ივ. ჯავახიშვილის სახ. ისტ. და ეთნოლოგ. ინ-ტი, სულხან-საბა ორბელიანის პედაგოგ უნ-ტი, თბილისი, 2003
  • ეთნოსები საქართველოში, აფხაზები, სტატიის ავტორი გ. ანჩაბაძე, თბილისი, ( სტატია „აფსუა“)
  • როლანდ თოფჩიშვილი, კავკასიის ხალხთა ეთნოგრაფია ეთნიკური ისტორია, ეთნიკური კულტურა, აფხაზები, თბილისი, 2007
  • კახა კვაშილავა, ისტორიული სამურზაყანო (XVII-XVIII სს. მიჯნა – 1840 წ.). საკვალიფიკაციო ნაშრომი ისტორიის დოქტორის /Ph.D/ აკადემიური ხარისხის მოსაპოვებლად, თბილისი, 2009
  • ნუგზარ ანთელავა , აფხაზური მითები , რიტუალები , სიმბოლოები .( სტატია „აფსუა“) გვერდი 80 - 81 თბილისი,2006

(რუსული) Ш. Нал-Ипа, Апхазы, Сухуми, 1960

(რუსული) З. В. Анчабадзе, Очерк энической истории абхазкого народа, Сухуми, 1976

(რუსული) И. Г. Антелава. Очерки истории Абхазии XVII – XVIII вв., Сухуми, 1951

რესურსეფი ინტერნეტის[რედაქტირაფა | წყუშ რედაქტირაფა]