ზიგმუნდ ფროიდი
| ზიგმუნდ ფროიდი | |
| გერმ. Sigismund Schlomo Freud | |
 ზიგმუნდ ფროიდი ჟურნალ Life-იშ გალეკანს (მაქს ჰალბერშტადტი, 1921) | |
| დაბადებაშ თარიღი: | |
|---|---|
| დაბადებაშ აბანი: |
|
| ღურაშ თარიღი: |
ეკენია 23,, 1939 (83 წანერი) |
| ღურაშ აბანი: | |
| მენოღალობა: |
 ავსტრია-უნგრეთი
|
| ომენცარე სფერო: | |
| ალმა-მატერი: | |
| ჯოხოშინელი მოგურაფეეფი: | |
| ჩინებული რე მუჭოთ: |
ფსიქოანალიზიშ ნერჩმადვალუ |
| ჯილდოეფი დო პრემიეფი: | |
| ხეშმოჭარუა: |
|
ზიგმუნდ ფროიდი (გერმ. Sigmund Freud, გერ.: [ˈziːkmʊnt ˈfʁɔʏt]; ედომუშამი ჯოხო ზიგმუნდ სოლომონ ფროიდი გერმ. Sigismund Schlomo Freud; დ. 1856 წანაშ 6 მესის ავსტრია-უნგრეთიშ პროვინცია მორავიას, ნოღა ფრაიბერგის (ასე ჩეხეთიშ ნოღა პრჟიბორი; - ღ. 1939 წანაშ 23 ეკენიას, ლონდონს) — ავსტრიალი ნერვოპათოლოგი, ფსიქიატრი, ფსიქოლოგი, ნევროლოგი, ფსიქოანალიზიშ დჷმარსხუაფალი.
ფროიდიქ დებადჷ გალიციარ ურიეფიშ ფანიას, მორავიაშ ნოღა ფრაიბერგის, ავსტრიაშ იმპერია (ასეიან ჩეხეთი). 1881 წანას თიქ მიღჷ მედიცინაშ დოქტორიშ ხარისხ ვენაშ უნივერსიტეტის.[1][2] 1885 წანას ჰაბილიტაციაშ თებაშ უკული, თინა ქჷდარინეს ნეიროპათოლოგიაშ დოცენტო, 1902 წანას — ასოცირებულ პროფესორო გინირთჷ.[3] ფროიდი ცხოვრენდჷ დო მუშენდჷ ვენას, სოდეთ 1886 წანას მუშ კლინიკურ პრაქტიკა ქჷდიჭყუ. 1938 წანას, გერმანიაშით ავსტრიაშ ანექსიაშ უკული, ფროიდიქ ქჷდიტუ ავსტრია, ანდანე დუდ ეუღალებუდჷკო ნაცისტურ თხოზინშე. თიქ 1939 წანაშ ეკენიას, ემიგრაციას, კაბეტ ბრიტანეთის დოღურჷ.
ფსიქოანალიზიშ დორსხუაფაშ ბორჯის, ფროიდიქ წჷმუძინუ თერაპიულ ტექნიკეფს, სამანგათ დუდიშულ ასოციაციეფიშ გჷმორინაფა. ფროიდიშით სექსუალობაშ ახალნერო გოსხუნუაქ, ნამუთ ინფანტილურ ფორმეფსჷთ იკათუანდჷ, თის საშუალება ქიმიაჩჷ გეგმუქიმინუდჷკო ედიპოსიშ კომპლექსი, მუჭოთ ფსიქოანალიტიკურ თეორიაშ ართ-ართ ცენტრალურ დინადგინა.[4] სისმარეფიშ, მუჭოთ კორინეფიშ ეჸონაფაშ ანალიზიქ, თის ქიმეჩჷ მოდელეფ სიმპტომეფიშ ფორმირებაშ დო რეპრესიულ მექანიზმეფიშ კლინიკურ ანალიზიშო. მოგვიანეთ, ფროიდიქ წჷმარინუ ლიბიდოშ (სექსუალიზაფილ ფსიქიკურ ენერგია) ჸოფა, ნამუთ ოკათჷ მენტალურ პროცესეფს დო სტრუქტურეფს, აკმოქიმინჷნს ეროტიკულ მერსხუაფას დო „ღურაშა ნჭაფას“ (Thanatos) — ნამუთ აჩემებულ გომაჟრაფაშშ, ჯოგინიშ, აგრესიაშ დო ნევროტულ დჷნაშებურიშ წყუ რე.[5] მუშ გვიანიშ ნახანდეფს, ფროიდიქ რელიგიაშ დო კულტურაშ ფართო ინტერპრეტაცია დო კრიტიკა წჷმარინუ.
თიშ უმკუჯინალო, ნამჷდა ფსიქოანალიზიშ პრაქტიკაქ მუშ პირველურ ფორმა ეკონია 50 წანაშ განწეხანს კვათირო დეკინჷნ, ფსიქოანალიზ იშენით გაულამო სქიდუ ფსიქოლოგიას, ფსიქიატრიას, ფსიქოთერაპიას დო ჰუმანიტარულ მენცარობეფს. თინა კჷნე იჭანუანს დებატეფს მუშ თერაპიულ ეფექტიანობაშენ, მუშ ომენცარე სტატუსშენ დო თიშ გეშა, ხეს უნწყუნს დო ვარი ფემინისტურ ყარაფისჷნ.[6] თეშ უმკუჯინალო, ფროიდიშ ნახანდეფქ ქვერსემ გაულა იღვენუ თეხანურ ბჟადალურ არზუანობაშა დო პოპულარულ კულტურა. უ. ჰ. ოდენიშ 1940 წანაშ პოეტურ მეძღვინებას, ფროიდ ეჭარილ რე მუჭოთ პიჯი, ნამუქჷთ აკოქიმინჷ „მოარზებეფიშ ნთელ კლიმატი / ნამუშ თუდოთ ჩქი ჩქინ შხვადოშხვა რინას ბჸონენთ“.[7]
რესურსეფ ინტერნეტის
[რედაქტირაფა | წყუშ რედაქტირაფა]
ლიტერატურა
[რედაქტირაფა | წყუშ რედაქტირაფა]- Paul Ferris Dr.Freud.First edition.June.1998.
სქოლიო
[რედაქტირაფა | წყუშ რედაქტირაფა]- ↑ (2013) "Sigmund Freud", Fifty Key Thinkers in Psychology. Routledge. ISBN 978-1-134-70493-4.
- ↑ Kandel, Eric R. (2012). The Age of Insight: The Quest to Understand the Unconscious in Art, Mind and Brain, from Vienna 1900 to the Present, pp. 45–46. New York: Random House.
- ↑ Gay 2006, pp. 136–37.
- ↑ Jones, Ernest (1949). What is Psychoanalysis?, p. 47. London: Allen & Unwin.
- ↑ Mannoni, Octave (2015) [1971]. Freud: The Theory of the Unconscious, pp. 49–51, 146–47, 152–54. London: Verso.
- ↑ For its efficacy and the influence of psychoanalysis on psychiatry and psychotherapy, see The Challenge to Psychoanalysis and Psychotherapy, Chapter 9, Psychoanalysis and Psychiatry: A Changing Relationship Archived 6 June 2009 ვებ-ხასჷლას Wayback Machine. by Robert Michels (1999) and Tom Burns, Our Necessary Shadow: The Nature and Meaning of Psychiatry. London: Allen Lane, 2013, pp. 96–97. For the influence on psychology, see The Psychologist, December 2000 Archived 31 December 2014 ვებ-ხასჷლას Wayback Machine. For the influence of psychoanalysis in the humanities, see Forrester, John. The Seductions of Psychoanalysis Cambridge University Press 1990, pp. 2–3. For the debate on efficacy, see Fisher, Seymour and Greenberg, Roger P. Freud Scientifically Reappraised: Testing the Theories and Therapy, New York: John Wiley, 1996, pp. 193–217 For the debate on the scientific status of psychoanalysis see Stevens, Richard (1985). Freud and Psychoanalysis. Milton Keynes: Open University Press, 91–116 ხს.. ISBN 978-0-335-10180-1. , Gay (2006) p. 745, and (2018) „The scientific standing of psychoanalysis“. BJPsych International 15 (1): ხს. 5–8. DOI:10.1192/bji.2017.4. ISSN 2056-4740. PMID 29953128. For the debate on psychoanalysis and feminism, see Appignanesi, Lisa and Forrester, John. Freud's Women. London: Penguin Books, 1992, pp. 455–74.
- ↑ "In Memory of Sigmund Freud"